Koude acquisitie en kattenkoppen

Om 14.15 uur werd ik gebeld. Op mijn mobiel. “hx%gNVfchjh%ondernemers&&##njds”. Ik verstond het nauwelijks. En omdat ik dit telefoontje niet had verwacht en nog geen minuut daarvoor was verzonken in een intensieve brainstorm met mijzelf, moest ik de informatie even verwerken. Het testpanel ondernemers van Essent aan de lijn?

Slagersmes
“U bent toch ondernemer of niet!” Ze zei het op een manier alsof ze een mes bij mijn keel hield. En dat was beslist geen keukenmesje, maar een slagersmes! Ik stond perplex. En in perplexe toestand ben ik meestal niet zo ad rem en assertief. De eerlijkheid gebiedt mij zelfs te zeggen dat ik tijdens intensieve denkwerkklussen eerder een contactgestoorde zombie ben dan de evenknie van een agressieve verkoopster.

Lees verder

2012: appeltje-eitje of voor een appel en een ei

Appeltje-eitje
In december hebben de zzp-goeroes zich vast warmgelopen aan de zijlijn, want ze roeren zich weer behoorlijk aan het begin van het nieuwe jaar. Het is natuurlijk appeltje-eitje, want iedere zzp’er wil wel ‘groot denken’, toch minstens streven naar ‘een omzet van een ton per jaar’ en vooral ‘zijn ideale klant vinden’.

Voor een appel en een ei
Als ZZP-LOG het Amerikaanse smaakje van de succesformules er een beetje van afhaalt en het een tikje vernederlandst, zit er vaak ook wel wat in, in die theorieën. Zzp’ers hebben wel eens de neiging zich te verschuilen tussen de vier muren van de bezemkast en het hele jaar door te ploeteren voor een appel en een ei. En daar moet iedere zzp’er natuurlijk subiet mee ophouden!

Groots leven
Maar wat dan? Hoe denk je groot, krijg je een energieke bankrekening en vind je je ideale klant? Je kunt natuurlijk een cursus of workshop gaan volgen, maar dan is de winst van het eerste kwartaal veelal meteen weer opgedroogd. Bovendien stel je daarmee de feitelijke actie uit. Je kunt ook beginnen eens out-of-the-box te denken.

Lees verder

Doordender-types negeren stopbord

Sterretjes zien
Ben jij ook zo’n doordender-type? Die maar niet van ophouden weet, geen grenzen kent en pas stilstaat als het lichaam echt niet verder meer kan? Dit laatste wil zeggen dat de musculus levator palpebrae, de m. rectus superior, laterus en obliquus inferior en al die andere oogspieren zich niet meer laten dwingen in één richting of sowieso rondtollen in de oogkas als een kermisattractie, ofwel dat je sterretjes ziet maar niet de goeie.

Militaire Willemsorde
Het kan ook zijn dat je lichaam zich voortsleept achter je eigen ambitie. Er zit een topmilitair in je systeem, die oorlog voert op het zzp-toneel alsof er een multinational geleid moet worden, die hoognodig toe is aan een lintje, toch zeker wel een Militaire Willemsorde waarbij de koningin met een zwaard (of was dat in mijn fantasie) deftig op je sleutelbeen tikt en daarna het statussymbool door je scheerwollen trui met v-hals heen prikt. Daarna hoor je een beschaafd tumult van klappen en ‘hoezee’, maar inwendig sta je te gloeien van opwinding. De werkelijkheid: je ziet er uit als een wasvrouw of kolenschepper uit de 18e eeuw die geen cao heeft en nooit eens een atv-dag.

Lees verder